امروز بحث استخراج رمز ارزهای موضوع روز و نقل محافل سیاسی ، اقتصادی و قضایی است اما به راستی چرا این موضوع این چنان داغ است ؟

در بررسی های میدانی و پرس و جو از فعالین این عرصه برآوردها از وجود بیش از یکصد هزار دستگاه ماینر در کشور است که مجموع استفاده برق آنها به اذعان وزارت نیرو چیزی در حدود ۵۰۰ مگاوات می باشد .

بیش از یکصد هزار دستگاه وارد کشور شده است بدون آنکه هیج نهاد انتظامی ، امنیتی یا متولی قاچاق با آنها برخورد یا متوقف کند تا اینکه سر و کله ی وزارت نیرو برای کسب منفعت بیشتر از این بازار پیدا می شود و سر و صدا می کند .

وزارت نیرو با توپخانه عظیم رسانه ای وارد گود می شود و مدعی از دست رفتن ظرفیت های برق کشور می شود به تبع این موضوع نهادهایی برای ارایه بیلان کاری در مبارزه با قاچاق و ورود به موضوعات فساد اقتصادی !!! وارد می شوند .

نیروی انتظامی شروع به مبارزه می نماید و هر از گاهی ۱۰ الی ۳۰ دستگاه توقیف و در مصاحبه با رسانه های محلی و سراسری از توقیف کالای قاچاق در عمق ۱۰۰۰ کلیومتری کشور می نمایند .

برخی دادستان های محلی نیز برای ارایه گزارش کار شروع به توقیف محل های استخراج رمز ارزها می نمایند و با این موضوع چندگانه و بدون وحدت رویه برخورد می نمایند به نحوی که برخی صرفا به عنوان انشعاب غیرمجاز برق ، برخی به عنوان نگهداری کالای قاچاق ، برخی به عنوان اخلال در نظام اقتصادی !!! ، برخی نیز جمع آوری می نمایند و پرونده ها را باز می گذارند .

اما به راستی چرا اهمال دستگاههای دولتی ، قضایی و انتظامی را باید فعالین عرصه فناوری اطلاعات پس بدهند و با رفتارهای چندگانه مسئولین دست و پنجه نرم کرده و سرمایه های خود را به باد رفته بدانند .

چرا برای جوانان و فعالین عرصه فناوری اطلاعات که اقدام به درخواست مجوز می نمایند باید پرونده های قضایی تشکیل گردد و آینده آنها با اما و اگر رو به رو گردد .

آیا همین جوانان نیستند که امروز خط مقدم مبارزه با تحریم های فناوری و ایجاد اشتغال در کشور هستند ؟