به گزارش پایگاه خبری فضای مجازی ایران فیمنا؛ اهمیت فضای سایبری و تعریف آن

«ظهور سریع فضای سایبری به‌عنوان یک دامنه عملیاتی برای درگیری‌های نظامی، وجود آسیب‌پذیری‌های بزرگ در صنعت، صنایع مالی و سامانه‌های زیرساختی، از مباحث مهم این روزهاست. ۷ میلیارد انسان در کره زمین وجود دارند، اما حدوداً ۲۰ میلیارد یا حتی بیشتر، تجهیزاتی وجود دارند که به اینترنت متصل می‌شوند.
فضای سایبری، دامنه جدیدی از نبردها است اما برخلاف دریا، هوا و زمین، به‌صورت فیزیکی توسط ملوانان، خلبانان و سربازان ما، قابل‌دستیابی نیست. فضای نبردهای دیجیتال در قرن ۲۱، به‌عنوان یک فضای جغرافیایی یا یک زیرساخت عمومی تعریف‌نشده است، بلکه شامل سیستم‌های عامل، روترها، سوئیچ‌ها و سرورهایی می‌شود که بیشتر آن‌ها، متعلق به آمریکا و شرکت‌های بین‌المللی است و البته، بخشی از آن‌ها، توسط شرکت‌های خصوصی تهیه می‌شود.»

حملات سایبری علیه آمریکا با پشتیبانی حکومت‌ها

«حملات مستند سایبری، از جانب ایران، کره شمالی، چین و روسیه، ما را تهدید می‌کنند. جرائم سایبری، به‌سرعت در حال رشد هستند و بسیاری از جزئیات زندگی ما، امروزه در دست هکرها است. این اطلاعات، اغلب به‌صورت محافظت نشده‌ای، در ابررایانه‌ها، نگهداری می‌شوند و همین موضوع، تهدیدی جدی محسوب می‌شوند.
زمانی که ما پیشرفت می‌کنیم، آموزش نمی‌بینیم، مجهز نمی‌شویم و خود را سازمان‌دهی نمی‌کنیم تا در برابر حملات در فضای سایبری، امن بمانیم.
ایالات‌متحده آمریکا، واضح‌ترین و مشخص‌ترین هدف در دامنه نظامی امروز است و بنابراین، همواره هدف مخرب‌ترین حملات دولتی و غیردولتی و همچنین حملات پیچیده و مجرمانه سایبری قرار می‌گیرد.
ما کشورهایی نظیر کره شمالی، چین، ایران و روسیه را در میان سایر کشورها می‌بینیم که تلاش می‌کنند ضمن نفوذ به سپر دفاع سایبری، حجم گسترده‌ای از حملات جاسوسی، خسارت اقتصادی، سرقت و تخریب اطلاعات و نابودی زیرساخت‌ها را سازمان‌دهی کنند. وزارت دادگستری، کیفرخواست‌هایی را علیه این ملت‌ها صادر کرد.»

خسارات واردشده به اقتصاد آمریکا در اثر حملات سایبری

«با توجه به آماری که شرکت امنیت سایبری نورتون (Norton)، در سال ۲۰۱۶ منتشر کرد، در هر ثانیه، ۲۳ نفر قربانی حملات مخرب سایبری می‌شوند و بسیاری از مطالعات نشان می‌دهد خسارتی که به‌صورت سالانه به اقتصاد ملی ما وارد می‌شود، مبلغی در حدود ۲۰۰ میلیارد دلار است.»

رویکرد جدیدی که آمریکا در دفاع سایبری باید در پیش بگیرد

«وزارت دفاع ایالات‌متحده آمریکا در فضای سایبری، باید از حالت دفاع در برابر فعالیت‌های مخرب سایبری، به حالت بازدارندگی در برابر حملات سایبری مخرب دولتی و غیردولتی پیش برود و هم‌زمان، تهدیدات بازیگران سطح پایین را نیز کاهش دهد.
بالا بردن موانع در برابر بازیگران مخرب در دنیای سایبری، نیازمند داشتن قابلیت‌های بالا و مستحکم نظامی است. سازمان‌دهی بهتر در درون دولت و نهادهای وابسته به دولت ایالت متحده، داشتن سطح بالاتری از آموزش‌های اجتماعی در مورد خطرات و نگرانی‌هایی که ما با آن‌ها روبرو هستیم، داشتن تجهیزات و فناوری‌های بالا و داشتن سطح گسترده‌ای از همکاری بین بخش خصوصی و دولتی، همه از مواردی است که می‌تواند ما را در دنیای سایبری، مصون بدارد.
ایجاد یک بازدارندگی واقعی در فضای سایبری، علیه بازیگران ملی، می‌تواند بسیار چالش‌برانگیز باشد. چنانچه ما به توافق برسیم که این بازدارندگی، ترکیبی از قابلیت‌ها و باورهاست، این واضح خواهد بود که ما باید در هر دو جبهه، کارکنیم.»

قابلیت‌های نیروهای سایبری و چالش‌های آن‌ها

«در مورد قابلیت‌ها، ما ابزارهای سایبری فوق‌العاده‌ای، در هر دو میدان دفاعی و تهاجمی داریم؛ اما باید کار کنیم تا به‌سرعت رشد داشته باشیم. من موافقم که بررسی کنیم در دنیای امروز، آیا نیازمند داشتن یک نیروی سایبری ویژه هستیم یا خیر.
در دنیای امروز، ما تعدادی از نیروهای سنتی نظیر نیروی زمینی، دریایی، تفنگداران دریایی، نیروی هوایی و گارد ساحلی را داریم که تمامی آن‌ها، به‌شدت در حال کار هستند اما همانند اسب‌هایی هستند که هرکدام در حال حرکت به جهت‌های کمی متفاوت با یکدیگر هستند.
متأسفانه، ساختار فعلی این نیروهای توزیع‌شده در بین هرکدام از سامانه‌های موجود، نه‌تنها سبب افزایش موازی کاری‌ها می‌شود، بلکه یکپارچگی فرماندهی را زیر سؤال برده و سبب به وجود آمدن رقابتی ناخوشایند در وزارت خانه (وزارت دفاع) می‌شود. همچنین، این پراکندگی سبب می‌شود تا هسته اصلی برنامه ریزان سایبری، آموزش‌دهنده‌ها و فرماندهان، دچار پراکندگی و بی‌نظمی شود.
دراین‌بین، ایجاد یک نیروی سایبری مستقل و غیر وابسته، می‌تواند یک نمایش قدرت باشد. چنین اقدامی، پیامی را به متحدان و دشمنان ما خواهد فرستاد که ایالات‌متحده، متعهد به استخدام و آموزش مبارزان سایبری، نه فقط برای یک دوره و نمایش ساده، بلکه برای انجام یک وظیفه و شغل شده است.»

ضرورت تشکیل نیروهای مستقل سایبری

«از دیدگاه تاریخی، در حدود صدسال پیش، ما همچنین وضعیت مشابهی را تجربه کرده‌ایم. در آن تاریخ، ما میدان جدیدی را در دوران جنگ گشودیم و آن، میدان نبرد هوایی بود. نیروی دریایی و نیروی زمینی، مخالف ایده تشکیل نیروی هوایی بودند. این مخالفت تا جایی ادامه پیدا کرد که کنگره، وارد عمل شد و این دو نیرو، وادار به عقب‌نشینی از این موضع خود شدند. امروز، من فکر می‌کنم همه با این ایده موافق هستند که ما دیگر نمی‌توانیم قابلیت‌های مبارزاتی خود را، بدون یک نیروی هوایی متصور شویم.
من فکر می‌کنم ما امروز، باید در مورد نیروی سایبری آمریکا، مذاکره و گفتگو داشته باشیم و زمان آن فرا رسیده است. این ایده، هنوز با مخالفت‌های سرسختانه‌ای مواجه می‌شود؛ اما دیر یا زود، همه به این اتفاق خواهند رسید که ما نیازمند به یک نیروی ویژه در این میدان مبارزاتی هستیم. همچنین، من موارد بسیاری را مشاهده کردم که در آن، توافقات یکسانی، می‌توانند به‌صورت ویژه در نبردهای فضایی و به‌صورت گسترده‌تر دربرتری اطلاعاتی، اجرایی شوند.»

راه‌های رسیدن به دفاع سایبری مطلوب

«یک مدل مطلوب که می‌توان آن را «گامی مقدماتی» برای نیروی سایبری در نظر گرفت، این است که به فرماندهی سایبری استقلال کامل بدهیم و آنگاه از مدل نیروهای ویژه استفاده کنیم.
برپا کردن یک نیروی سایبری آمریکایی گام مهمی در ایجاد بازدارندگی قابل‌اطمینان به شمار می‌رود، به‌خودی‌خود اقدامی کافی نیست. علاوه بر نشان دادن تعهد درازمدتی که به دفاع از منافع خود در فضای سایبر داریم، باید توانایی و میل به طرح‌ریزی نیروی سایبری در سرتاسر جهان را نیز نشان دهیم. برای تحقق این امر، باید دو شرط محقق شود:
اول، باید تا حدودی پرده عملیات‌های سایبری نظامی را کنار بزنیم.
دوم: باید همکاری خود با متحدانمان را افزایش دهیم. بسیاری از متحدان ما در این عرصه بسیار ماهر هستند. علاوه بر اعضای ناتو نظیر انگلیس، فرانسه، آلمان و استونی، کشورهای دیگری که توان بارزی در این حوزه دارند، اسرائیل، ژاپن، کره جنوبی، سنگاپور، سوئد، استرالیا و دیگران هستند. امنیت سایبری مانند یک ورزش گروهی است که نه‌تنها بین سازمان‌ها در جریان است بلکه در بین اتحادها و ائتلاف‌های بین‌المللی ما نیز استمرار دارد.
عدم تمایل امریکا به انجام عملیات تهاجمی در فضای سایبر ربط زیادی به ترس ما از تلافی دیگران ندارد و ما بیشتر نگران سوءاستفاده دشمنان از کارهای حساس جامعه اطلاعاتی کشورمان هستیم. تنزل فرماندهی سایبری امریکا به‌عنوان یک فرماندهی رزمی یکپارچه فرعی که زیر نظر فرماندهی راهبردی امریکا فعالیت می‌کند، همراه با روابط نهادی، رهبری و فنی که با سازمان امنیت ملی دارد، آزادی عمل سایبری نیروهای مسلح ما در پشتیبانی از اهداف نظامی را دچار محدودیت کرده است.»

نتیجه‌گیری پژوهشگر

به‌وضوح مشخص است آمریکا درصدد برنامه‌ریزی برای انجام حملات سایبری علیه دشمنان خود است؛ اما در این راه موانعی وجود دارد که ازجمله مهم‌ترین آن‌ها، عدم استقلال فرماندهی سایبری و نداشتن نیروی کافی و آموزش‌دیده، است.
این کشور هدف از انجام حملات سایبری را بازدارندگی عنوان می‌کند که برای این کار، گام اول را استقلال فرماندهی سایبری می‌داند.
البته عدم انجام حملات سایبری از سوی آمریکا به دلیل ترس از سو استفاده دشمنان از اقدامات جامعه اطلاعاتی، صرفاً یک ادعای اثبات نشده است؛ زیرا همان‌گونه که شخص نامبرده در برخی از فقره‌های سخنانش اعلام کرد، دلایلی مبنی بر عدم عملیات سایبری در حوزه نظامی از سوی آمریکا وجود دارد.
درنتیجه می‌توان گفت مهم‌ترین دغدغه فعلی فرماندهان سایبری آمریکا، ایجاد نیروهای سایبری ویژه و آموزش‌دیده و استقلال فرماندهی سایبری، به‌منظور انجام عملیات سایبری در حوزه نظامی، با انگیزه بازدارندگی است./سایبربان