به گزارش پایگاه خبری فضای مجازی ایران، وبلاگ”مجاهد جوان” نوشت:

“آنهایی که این صنعتهای بزرگ را درست کردند، آنها هم انسانهای یک سر و دو گوشی هستند که مثل سایر انسانهایند. منتها قبل از ما بیدار شدند و ما را خواب کردند. قبل از اینکه ما بیدار بشویم آنها بیدار شدند. و همّ خودشان را صرف این کردند که با ایادی خودشان مستقیماً یا به طور غیر مستقیم ما را غافل کنند. ما را خواب کنند و به ما تزریق کنند به اینکه شما نمی‏توانید.” (امام خمینی ره)

با نگاهی اجمالی به وضعیت تولیدات داخلی در می یابیم کشور عزیزمان در بسیاری از علوم و صنایع پیچیده و فوق مدرن جهانی همچون صنایع هسته ای، نانو، موشک های بالستیک و … جزء چند کشور معدود جهان به شمار می رود که با وجود انواع و اقسام تحریم ها، تهدیدها، جنگ ها و دیپلماسی خشن ابر قدرت ها و بسیاری از کشور های مسخ شده جهان، توانسته دانش را حتی در ثریا بکاود و جهان را مقهور و مسحور جوانان بی ادعای ایرانی گرداند؛ اما…

اما در بسیاری از علوم و صنایع دم دستی به قدری وابسته هستیم که باعث شده تحریم ها در بعضی اوقات روی آب خوردنمان (!!!) هم اثر بگذارد!!!

به یقین می توان گفت علت وابستگی در بسیاری از این صنایع، نفوذ مافیای قدرت و ثروت در لایه لایه های دستگاه های دولتی اعم از حمایتی و نظارتی می باشد.

مافیایی که با وابسته نگه داشتن کشور در امور مختلف و دلالی های ارزی در پی کلفت کردن گردنشان بوده و در این راه از هیچ تلاشی فروگذار نکرده اند!!!

و اما صنعتی که می توان آن را جزء صنایع نوپا و جوان در کشور تلقی نمود، صنعت تولید و طراحی نرم افزارهای داخلی است. صنعتی که شاید این روزها با توجه به گسترش و همه گیر شدن نرم افزارهای اجتماعی بیش از پیش کانون توجهات شده است و همین امر حمایت و مساعدت همه جانبه دولت از نخبگان و متخصصین را در این بخش ضروری می نماید.

شاید بتوان اهمیت حمایت دولت از این صنعت را در سه حوزه مورد ارزیابی قرار داد: امنیتی و سیاسی، اقتصادی و فرهنگی؛

۱- امنیتی و سیاسی:

در حال حاضر با حضور و فعالیت گسترده کاربران ایرانی در نرم افزارهای بیگانه و غالباً صهیونیستی، و اسناد منتشر شده از ماهیت اصلی آن ها و با توجه به اینکه استفاده از این فضاها قطعاً باعث خروج اطلاعات تمامی کاربران حاضر در آن ها به خارج از مرز های کشور و ذخیره در سرورهای بیگانه می شود، می بایست از قدرت ویژه این نرم افزارها در به خطر انداختن امنیت کشور صحبت نمود؛ نرم افزارهایی که به وضوح در حال نقض حریم خصوصی شهروندان، جاسوسی گسترده و نقض قوانین کشور در حوزه امنیت اطلاعاتی می باشند.

اما در کمال تاسف باید گفت علیرغم این خطر جدی که از سوی نرم افزارهای بیگانه متوجه کشور است، دولت نه تنها محدودیتی برای فعالیت آن ها در کشور قائل نشده، بلکه تمام قد و به طرق مختلف اعم از عضویت مسئولین و همچنین اعلام نگرانی از خلل ایجاد شده در سرعت و کارکرد این نرم افزارها، کمر به تبلیغ و معرفی آن ها در سطح جامعه بسته است.

مسلماً با ارائه نرم افزارهای داخلی و همچنین عمومیت یافتن استفاده از آنها می توان به طور جدی از خطری که نظام اسلامی را در حوزه خروج اطلاعات تهدید می نماید، جلوگیری کرده و مانع سیطره دشمنان قسم خورده اسلام و مسلمین بر فضای مجازی کشور شد. همچنین با وجود نرم افزارهای داخلی، مدیریت و نظارت دستگاه های ذی  ربط بر محتوای ارسال شده از سوی کاربران امکان پذیر خواهد شد و همین امر باعث کنترل ناهنجاری ها شده و می توان از ایجاد موج های کاذب سیاسی و فرهنگی که به واسطه معاندان انقلاب اسلامی در فضای مجازی و در نتیجه در سطح جامعه صورت می پذیرد جلوگیری به عمل آورد.

۲- فرهنگی:

قطعا می توان از فضای مجازی و به طور خاص نرم افزارهای اجتماعی به عنوان پر مخاطب ترین و در نتیجه موثرترین رسانه نام برد. همین امر نظارت بر ماهیت و محتوای انتشار یافته در این گونه فضا ها را مورد اهمیت ویژه ای قرار می دهد. زیرا به هیچ وجه نمی توان از تاثیرات فعالیت در این نرم افزارها بر روی افکار و اعتقادات کاربران غافل ماند. اما با توجه به عمومیت داشتن حضور و فعالیت کاربران ایرانی در نرم افزارهای بیگانه و همچنین عدم توانایی نظارت بر محتوای ارائه شده در آن ها متاسفانه شاهدیم که اعتقادات و سبک زندگی ایرانی- اسلامی کاربران در حال تغییری محسوس بوده و در نتیجه ضربه ای جدی به فرهنگ و تمدن غنی ایرانی- اسلامی در سطح جامعه وارد خواهد شد.

اینجاست که حمایت همه جانبه دولت از متخصصین داخلی جهت ساخت نرم افزارهای بومی بر پایه سبک زندگی ایرانی – اسلامی و آرمان های مقدس جمهوری اسلامی ضرورت ویژه ای پیدا می کند. نرم افزارهایی که در صورت حمایت می توانند موجب نهادینه شدن فرهنگ غنی ایرانی – اسلامی در بین کاربران داخلی شوند. به علاوه می توان با صدور آن ها به خارج از مرزهای مجازی، پیام رسان خوبی از آرمان های انقلاب اسلامی در میان کاربران غیر ایرانی نیز باشند.

۳- اقتصادی:

یکی دیگر از موضوعاتی که در استفاده از نرم افزارهای اجتماعی بیگانه حائز اهمیت بوده و ضرورت حمایت دولت از تولید، تبلیغ و ارائه نرم افزارهای بومی در داخل کشور را مشخص می نماید، استفاده از پهنای باند داخلی در صورت استفاده از نرم افزارهای بومی و در نتیجه جلوگیری از خروج ارز از کشور به واسطه خرید پهنای باند خارجی است.

در همه جای جهان، دولت ها از تولید کنندگان مالیات دریافت می نمایند، اما در مقابل با اعمال سیاست های حمایتی، آن ها را در تولیدی با کیفیت، یاری می رسانند و در بسیاری از موارد جهت حمایت بیشتر و موثرتر از یک صنعت حیاتی و استراتژیک، از سهم خود و مالیات های رایج چشم پوشی می کنند.

نکته جالبی که این روزها شاهد آن هستیم اعمال سیاست حمایتی از سوی دولت یازدهم نسبت به فعالیت نجس افزارهای صهیونیستی در داخل کشور می باشد به نحوی که این نرم افزارها بدون ارائه کمترین تعهد، تضمین و البته پرداخت مالیات در حال انجام فعالیت حداکثری در کشور می باشند. حال آن که در مقابل، با توجه به دریافت مالیات و عوارض مختلف از تولید کنندگان نرم افزارهای اجتماعی، دولت نه تنها از سهم خواهی از درآمد نرم افزارهای داخلی نمی تواند چشم پوشی نماید بلکه به افزایش درآمد برای خود از این طریق نیز دل خوش کرده است و این قطعا نشان دهنده اولویت دولت در تامین منافع اقتصادی بر مسائل فرهنگی و امنیتی می باشد. اینجاست که سوالات زیادی از ذهن عبور می کند…

به راستی چرا دولت راه را برای موفقیت نرم افزارهای داخلی هموار نمی کند؟؟؟

چرا با وجود منابع مالی، از اعطاء وام هایی جهت حمایت بیشتر و بهتر برای ارائه نرم افزارهایی قوی و قابل رقابت با محصولات مشابه خارجی، به نخبگان و تولید کنندگان در این صنعت استراتژیک خبری نیست؟؟؟

آیا دم زدن از حمایت تولید کنندگان داخلی در حوزه نرم افزارهای اجتماعی، با اخذ مالیات از درآمد این صنعت جوان و نوپا تناقض ندارد؟؟؟

و به راستی در وضع موجود و با توجه به شواهد، آیا دولت جمهوری اسلامی حافظ منافع تولید کنندگان نرم افزارهای اجتماعی بیگانه(غالباً صهیونیستی) در خاک ایران می باشد و یا حامی تولیدات داخلی در این حوزه؟؟؟ سوالی که قطعا با نگاهی سطحی به سیاستی که دولت در این حوزه در پیش گرفته است به راحتی قابل پاسخگویی می باشد!!!

حال با توجه به آنچه گفته شد به نظر می رسد علیرغم گفته های مکرر دولت جهت حمایت از تولیدات داخلی در حوزه نرم افزارهای اجتماعی، عملا شاهد حرکتی متناقض از سوی مسئولان و متصدیان امر می باشیم. حرکتی که به نظر می رسد هدفی جز القاء شعار “ما نمی توانیم” را در این حوزه دنبال نمی کند. در حالی که ایران اسلامی نه تنها دارای منابع غنی انسانی از نخبگان گرفته تا متخصصین دلسوز و متعهد در این زمینه است، بلکه شرایط خوبی جهت حمایت از آن ها را دارا می باشد که تنها به خواست مسئولین دولتی بستگی دارد و لازمه اجرایی شدن آن چشم پوشی از منافع مالی و همچنین منافع حزبی و سیاسی می باشد. چرا که گاهاً برخی از عوامل داخلی دولت جهت مساعدت به متخصصین در این حوزه خواستار تعهداتی از سوی آن ها جهت وابستگی به دولت و در نتیجه حرکت در مسیر جناحی و سیاسی آنها می باشند که این امر چیزی نیست جز سوء استفاده از جایگاه دولتی به نفع منافع حزبی و جناحی که قطعا حرکتی ناشایست است.

در پایان با توجه به منافع امنیتی، فرهنگی، اقتصادی که با تولید و ارائه نرم افزارهای اجتماعی ایرانی و ملی شامل حال کشور می شود، انتظار آن است که دولت محترم عزم خود را جزم کرده و نه تنها با حمایت های مالی و معنوی از نخبگان و متخصصین متعهد در این زمینه فرصتی مناسب جهت شکوفا شدن این صنعت و در نتیجه بومی سازی کامل آن در کشور به وجود آورد، بلکه هر چه زودتر با در نظر گرفتن ضوابطی سخت گیرانه در مقابل حضور نرم افزارهای صهیونیستی، از به خطر افتادن منافع سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور عزیزمان در این حوزه جلوگیری به عمل آورد و این بار شعار ما می توانیم را در فضای مجازی کشور طنین انداز کرده و بیش از این اجازه ورود بیگانگان و وابستگی مجازی کشور به آن ها را ندهد.

امید است به زودی شاهد حمایت و عضویت گسترده کاربران ایرانی در نرم افزارهای کاملا ایرانی بوده تا بدین صورت متخصصین انگیزه لازم جهت تلاش مضاعف برای ارتقاء و حل مشکلات این نرم افزارها را داشته باشند، و قطعا این امر با تلاش و همت مسئولین جهت معرفی و تبلیغ اینگونه نرم افزارها محقق خواهد شد.